| Night in Christiania, Copenhagen |
| Tuesday, 18 October 2005 | ||||||||
|
Christiania: de liberale achterbuurt van Kopenhagen. Je wandelt er binnen via een smal donker straatje - afgezonderd van de rest van de miljoenenstad. Vanaf het moment je de poort binnenwandelt, weet je dat je in een buurt zit waar weinig toeristen komen. Links is er een groot vuur waar 10 tallen daklozen – of moet ik zeggen hippies – zich warm houden. Wat verderop in de straat gebeurd hetzelfde met vuurtonnetjes. Rechts een kleine marktplaats met wat kraampjes.. Te koop: fast-food, waterpijpen, souvenirs en drugs gebruiker accessoires. Politie? Nergens te bespeuren… Maar het is er zo mooi, overal rondom grote oude legergebouwen, bezet, overgenomen en gekraakt tot op heden door de hippies in de jaren 60. Graffiti overal op de muur - kunst & schroot in elke straat. Foto’s schieten was het eerste wat in mij opkwam, helaas.. een local komt naar me toe gespurt en roept: “HEY, watch it with that camera - They are selling hasj everywhere!” Bagger, ‘t laatste wat ik wou is wel ruzie krijgen met een drugsdealer omwille van wat foto’s. ![]() Copenhagen by nightfall (centrum, niet Christiania) Wij waren daar voor een reggae concertje bij te wonen in een of andere dodgy club waarvan ik niet eens weet of ze wel legaal was. Inkom prijs: belachelijk duur - bijna 20 euro! Maar Spanjaarden zijn uitstekende onderhandelaars - we zijn binnen geraakt aan de helft van de prijs! And it was worth it. Zo’n sfeer heb ik nog nooit meegemaakt. De band kreeg de hele bar mee in een no time. ![]() WC's met aquarium in het plafond.. stijve nek na toiletbezoek! Tijdens een gesprek met een local werd me verteld dat we ons in een buurt bevonden waar de stad niet trots op was. Daarom staat het nooit aangegeven als bezienswaardigheid in toeristengidsen ed. Integendeel zelfs, de Deense regering ziet het liefst alles vervange door poche gebouwen en extra inkomsten. De huidige bewoners leven er illegaal, maar zijn er met geen stokken weg te krijgen.. Dat even terzijde.
Op de weg terug naar huis zagen we hoe spetterend het nachtleven in de stad was. Als ik stop met schrijven verbaas ik mezelf altijd over de hoeveel ik censureer.. Maar dat zijn verhalen voor als ik terug thuis kom denk ik.
Write Comment
|
||||||||